Poświadczenia bezpieczeństwa

Poświadczenia
bezpieczeństwa

Przegląd

Poświadczenia bezpieczeństwa to uprawnienia dostępu do informacji oraz sektorów ekspozytur, wydawane pracownikom naszej organizacji posiadającym odpowiednie rękojmia. Poświadczenie bezpieczeństwa jest zazwyczaj bardzo zawężone zakresowo, albowiem większość osób nie ma dostępu do „wszystkiego”, a tylko do informacji związanych z projektami, do których jest przydzielona. Innymi słowy, poświadczenie bezpieczeństwa oficjalnie stwierdza, co musisz wiedzieć, byś mógł rzetelnie wykonywać swoją pracę.

Poświadczenie bezpieczeństwa jest całkowicie niezależne od stopnia i stanowiska, a nadaje się je z myślą o sprawach, którymi dany pracownik się zajmuje. Dla przykładu: dyrektor placówki może mieć bardziej ograniczony dostęp do obiektów RPC niż młodszy badacz — po co bowiem dopuszczać pracownika Prezydium do anomalii?

Poświadczenia bezpieczeństwa

Indywidualne oznaczenia stwierdzające zakres poświadczenia bezpieczeństwa, co do zasady, jest zestawieniem cyfry i litery (np. 1R, 2P, 3C czy 4A). Cyfra wskazuje poziom poświadczenia bezpieczeństwa (0-5), a litera — przydział do pionu. Jedynym wyjątkiem są pracownicy poziomu 0. i 5., ponieważ w ich poświadczeniach bezpieczeństwa nie ma kodu przydziału.

Kod przydziału wskazuje, do jakiego pionu dany pracownik jest przydzielony: „R” (od angielskiego „Research Division”) — Pion Badawczy, „P” (od angielskiego „Protection Division”) — Pion Ochronny, a „C” (od angielskiego „Containment Division”) — Pion Przechowalniczy . Ponadto „A” (od angielskiego „Affiliate”) wskazuje członka sprzymierzonej organizacji, który potrzebuje ograniczonego, czasowego poświadczenia bezpieczeństwa w celu wymiany informacji lub wykonania zamówienia.

Kod przydziału afiliacyjnego

One.png

Przykładowa karta przydziału afiliacyjnego

Pracownicy afiliacyjni uważani są za wyłączonych z podziału Autorytetu na piony, nawet jeśli przydzieleni zostają do projektu czy operacji realizowanej przez konkretny jednostkę organizacyjną. Z tego powodu postanowiono, że będą oznaczani odrębnym kodem przydziału. Przydział „A” jest zawsze czasowy; zwykle jest ważny przez kilka tygodni albo miesięcy, w zależności od sytuacji konkretnych pracowników, i musi być indywidualnie odnawiany celem utrzymywania bezpieczeństwa informacyjnego. Niektóre pomocne byty, np.nomalie świadome, których lojalność jest niekwestionowana, mogą, pod rygorystycznym nadzorem, otrzymać bardzo ograniczone afiliacyjne poświadczenie bezpieczeństwa.

Pracownikom afiliacyjnym nigdy nie nadaje się poświadczenia bezpieczeństwa poziomu 5., a co najwyżej (w wyjątkowych sytuacjach) bardzo ograniczone — poziomu 4.

Poziom 0.

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 0. jest nieformalną desygnacją nadawaną pracownikom nieistotnym, a dokładnie — Czynnym Subiektom (Dyspozycyjnym) (np. CSD-01234), testerom i wykonawcom, którzy nie potrzebują dostępu do informacji na temat Autorytetu ani jego zasobów. Dostęp do danych wrażliwych jest ograniczony i mogą one być zdawkowo udostępniane takim pracownikom wyłącznie w zakresie niezbędnym, by mogli oni wykonywać swoje zadania.

Co do zasady, pracownikom poziomu 0. nie nadaje się kodu przydziału, o ile ich praca nie jest ograniczona do danej jednostki organizacyjnej. Przykładowo pracownicy budowlani nadzorowani przez Pion Przechowalniczy mogą uzyskać poświadczenie bezpieczeństwa 0C.

Poziom 1.

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 1. desygnuje pracowników, którzy wykonują swoje obowiązki w pobliżu, lecz niekoniecznie bezpośrednio z obiektami RPC. Pracownicy poziomu 1. mogą, po uzyskaniu właściwej autoryzacji, nawiązywać interakcje oraz pomagać w badaniach oraz przechowywaniu anomalii Alfa oraz Zneutralizowany. Pracownikom takim udziela się ograniczonego dostępu informacyjnego do obiektów innych klas i procedur bezpieczeństwa a także — dostępu do wyposażenia pomocniczego, niezbędnego do ich obchodzenia się z daną anomalią.

Pracownicy poziomu 1. to zazwyczaj osoby nowo zatrudnione w Autorytecie.

Poziom 2.

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 2. jest na ogół wydawane funkcjonariuszom ochrony oraz badaczom, którzy potrzebują bezpośredniego dostępu do szczegółowych danych odnoszących się do przechowywanych anomalii. Pracownicy poziomu 2. to głównie ochroniarze, badacze, agenci polowi oraz specjaliści ds. przechowywania.

Poziom 3.

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 3. wydawane jest pracownikom wymagającym bezpośredniego dostępu do anomalii, a także — drobiazgowych informacji na temat przeszłości, okoliczności pozyskania oraz planów długoterminowych względem przechowywanych anomalii. Personel poziomu 3. to zazwyczaj pracownicy administracyjni, starsi badacze, starsi funkcjonariusze oraz operatorzy Mobilnych Drużyn Specjalistycznych.

Poziom 4.

Maximum-Level-One.png

Przykładowe karty bezpieczeństwa. (Aby powiększyć obrazek, najedź na niego kursorem).

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 4. wydawane jest starszym pracownikom administracyjnym, którzy potrzebują dostępu do danych operacyjnych zarówno regionalnych, jak i dotyczącej określonej ekspozytury, a także do danych wywiadowczych odnoszących się do operacji oraz projektów badawczych Autorytetu. Pracownicy poziomu 4. na ogół zajmują wysokie pozycje menedżerskie, jak np. dyrektora ekspozytury, dyrektora regionalnego, kierownika oddziału czy dowódcy mobilnej drużyny specjalistycznej.

Poziom 5.

Poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 5. wydawane jest najważniejszym pracownikom administracyjnym i zapewnia nieograniczony dostęp do wszystkich danych Autorytetu oraz obszarów o ograniczonej dostępności. Pracownicy poziomu 5. to wyłącznie dyrektorzy globalni i ewentualnie inni pracownicy administracyjni przeprowadzający operacje w skali globalnej.

Personel administracyjny

Autorytet korzysta ze struktury hierarchicznej celem szeregowania informacji, zarządzania oraz utrzymywania łańcucha dowodzenia w razie wystąpienia katastrofalnego kryzysu.

Główny badacz

Główny badacz jest odpowiedzialny za działalność określonej komórki organizacyjnej danego pionu albo sekcji biura (np. geologicznego) danej ekspozytury. Obowiązki głównych badaczy obejmują ustalanie celów oraz metodyki pracy w podlegających im obszarach, zatwierdzanie protokołów przechowalniczych oraz koordynowanie pracy z innymi jednostkami oraz komórkami organizacyjnymi. Główni badacze nadzorują nadto działalność pobliskich placówek terenowych.

Koordynator

Koordynatorzy zajmują się realizacją planów, procedur oraz zadań jednostek organizacyjnych (np. Pionu Badawczego) w danej ekspozyturze. Koordynatorzy zazwyczaj uzyskują poświadczenie bezpieczeństwa poziomu 4. i przydział do jednostki organizacyjnej, którą reprezentują. Koordynatorzy danej ekspozytury współtworzą lokalny zespół zarządzający, który odpowiada i doradza dyrektorowi ekspozytury.

Dyrektor ekspozytury

Dyrektor placówki to jej najwyższy pracownik, odpowiedzialny za bezzakłóceniowe jej funkcjonowanie oraz bezpieczeństwo, a także — zasoby, projekty oraz przechowywane anomalie. Dyrektorom placówek na ogół odradza się bezpośredniego angażowania się w prace badawcze, ochronne i przechowalnicze związane z obiektami RPC oraz anomaliami niezabezpieczonymi celem zapewnienia bezpieczeństwa. Stacje natomiast nie służą przechowywaniu anomalii; są to m.in. posterunki obserwacyjne, badawcze, garnizony MDS czy rewiry chronione.

Zarówno dyrektorzy placówek, jak i stacji mają prawo zarządzania budowy ekspozytur terenowych i czasowych za zgodą właściwego dyrektora regionalnego. Z uwagi na charakter pracy kod przydziału dyrektora ekspozytury jest tylko formalnością wskazującą na jego poprzednie stanowisko. Wszyscy dyrektorzy ekspozytur danego regionu współtworzą regionalny zespół zarządzający odpowiadający przed dyrektorem regionalnym.

Dyrektor regionalny

Dyrektor regionalny to najwyższy przedstawiciel Autorytetu na cały region lub kontynent. Kierownicy ci koordynują wielkoskalowe operacje wszystkich trzech pionów, zatwierdzają wnioski o budowę nowych ekspozytur w odpowiedzi na zapotrzebowanie oraz powołują dyrektorów ekspozytur. Dyrektorzy regionalni wykonują swoją pracę wyłącznie w ekspozyturach regionalnych, które funkcjonują jako ich węzły komunikacyjne, logistyczne oraz centra zarządzania. Dyrektorom regionalnym, z racji kluczowego ich znaczenia, wzbrania się wchodzenia w kontakt z anomaliami. Pracownicy tacy odpowiadają przed Globalnym Dyrektoriatem.

Dyrektor globalny

Członkowie Globalnego Dyrektoriatu (Zarządu), czyli Dyrektorzy Globalni, stanowią kolegialny organ administracyjny składający się z najważniejszych przedstawicieli Autorytetu. Dyrektorzy ci posiadają nieograniczony dostęp do wszystkich informacji Autorytetu i nadzorują wszelkie działania operacyjne Autorytetu na całym świecie. Jednakże, z uwagi na ich kluczowe znaczenie, tożsamość, struktura operacyjna oraz proces doboru Dyrektorów Globalnych są ściśle tajne, a kontakt między tymi pracownikami i między nimi a dyrektorami regionalnymi jest rzeczą sporadyczną.


O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License